TERUG NAAR BEGINPAGINA
 

NIEUWS
BEVRIJDERS
HERDENKINGEN
ADOPTIEKLAS
COMITÉ 
September 1944
VIDEO
TOEN - NU
CONTACT
LINKS
SITE MAP


September 1944

Zondag 17 september 1944
 
Het was een mooie zonnige dag in bezet Nederland. Zoals iedere Zondag waren de mensen uit Eerde samen in de kerk om te bidden voor betere tijden. Uit de berichten die binnenkwamen uit België en Frankrijk wist men al dat de bevrijders niet meer ver weg waren. En toen pastoor Willenborg vanaf de preekstoel aankondigde dat er "iets" zou gaan gebeuren, wisten de parochianen direct wat hij bedoelde.
Voorzichtig liet Bernard van Dam de eerste noten van het Wilhelmus uit het kerkorgel klinken........
Op dat moment waren de paratroopers van de Amerikaanse 101ste Airborne Divisie al op weg naar Eerde. Generaal Eisenhower en Veldmaarschalk Montgomery hadden - als onderdeel van operatie Market Garden - de omgeving van Eerde aangewezen als landingsplaats voor het 2e en 3e bataljon van het 501ste Parachute Infantry (Geronimo) Regiment. Samen met het 1e bataljon, dat ten noorden van Veghel landde, moesten zij de corridor tussen Sint Oedenrode en Uden veroveren en openhouden voor de doortocht van het Engelse 30ste legerkorps. Belangrijke punten in die corridor waren de bruggen in Veghel over de Zuid Willemsvaart en het riviertje
de Aa.

Vertrek vanuit Engeland


Landing van paratroopers
Even na de middag was de eerste Dakota te zien die vanuit zuidelijke richting - de aanvliegroute liep via het reeds bevrijde België - Eerde naderde. Aan boord waren 14 pathfinders, die als eersten boven Eerde sprongen en de landingsplaats voor de rest van de paratroopers markeerden. Enkele minuten later was de lucht gevuld met honderden parachutes, waarmee mensen en materieel een zachte landing maakten op Eerdse bodem. Omdat er op dat moment geen Duitsers in Eerde aanwezig waren hadden de Amerikanen binnen een uur het dorp bezet en wegblokkades opgericht om een eventuele Duitse aanval op Veghel te verhinderen.
Veel van de para's waren jonge jongens van rond 20 jaar oud die - afgezien van hun verblijf in Engeland - nog nooit in het buitenland waren geweest. Ze hadden onderweg doodsangsten uitgestaan tijdens de beschietingen van Duitse luchtafweer op hun kwetsbare vliegtuigen. Toen ze eenmaal weer vaste grond onder de voeten hadden en ze gastvrij waren ontvangen in Eerde, leek hen de oorlog weer mee te vallen. Meer ervaren paratroopers, die in juni 1944 aan de invasie in Normandië hadden meegedaan, wisten wel beter........
   
  Maandag 18 september 1944

Sergeant Jacob H. Wingard
De Amerikanen hadden wel  Eerde bezet, maar niet de zandduinen ten westen van het dorp. Dit gaf de Duitsers de gelegenheid om de volgende dag vanuit de zandduinen het dorp aan te vallen. Tegelijkertijd rukten Duitse troepen langs de spoorlijn vanuit Schijndel op naar Veghel. Hevige gevechten werden gevoerd in de omgeving van de molen en het station. In eerste instantie konden de parachutisten de aanvallen afslaan, mede doordat de molen een uitstekende uitkijkpost vormde.
Sergeant Jacob Wingard, die vanuit de molen aanwijzingen voor de mortieren gaf, werd door een Duitse schutter dodelijk getroffen in de borst. Hij overleed in de molen. Uiteindelijk bleek het voor de parachutisten, die alleen over lichte wapens beschikten, onmogelijk om stand te houden en zij trokken zich terug naar Veghel.
   

Brug over Zuid Willemsvaart
(foto: Johan van Eerd)
Dinsdag 19 september 1944
In de loop van de ochtend arriveerden de eerste Britse tanks bij de brug over de Zuid Willemsvaart in Veghel. De Corridor was open, maar op nauwelijks een kilometer afstand zaten de Duitsers, die weer bezit hadden genomen van Eerde. Kolonel Johnson vond het niet verstandig dat het hele regiment in Veghel geconcentreerd was en stuurde het 3e bataljon naar Eerde, dat inmiddels in Duitse handen was.
  Woensdag 20 september 1944

Kapelstraat Eerde, September 1944
Felle gevechten werden gevoerd om Eerde te heroveren. Enkele Sherman tanks van het Engelse 30ste Legerkorps voegden zich bij het 3e bataljon van het 501ste Regiment. Een van de tanks werd echter diezelfde dag, onder de ogen van Luitenant-kolonel Ewell, door een Duitse granaat doorboord, waarbij de bemanning omkwam.
Aan het einde van de dag was Eerde weer in handen van de geallieerden.
   
  Donderdag 21 september 1944
De Nederlandse ondergrondse hadden informatie dat de Duitsers de Corridor wilden aanvallen vanuit Schijndel. In plaats van deze aanval af te wachten, besloot Kolonel Johnson om de Duitsers in Schijndel te verassen. Het 1stebataljon, onder leiding van Kolonel Kinnard, was op dat moment in Heeswijk, klaar om Schijndel vanuit noordelijke richting aan te vallen. Kort na middernacht bereikte het 1ste bataljon Schijndel.
De opmars van het 3e Bataljon dat om 22.00 uur in Eerde vertrokken was, verliep minder voorspoedig. Onderweg werden zij telkens beschoten. Er werd veel tijd verloren met het verjagen van Duitsers die zich in boerderijen hadden verschanst. Enkele paratroopers werden door de Duitsers gevangen genomen.
   
  Vrijdag 22 september 1944

Sherman tanks in Veghel
(foto: Johan van Eerd)
Tegen de ochtend bereikte het 3e bataljon Schijndel. De Amerikanen kregen hulp van 12 Britse tanks, die het aanbreken van de dag in Eerde hadden afgewacht. 
De verovering van Schijndel verliep voorspoedig, maar 's middags kwam plotseling het bericht dat de aanval moest worden gestaakt, omdat Veghel onder vuur lag. Terwijl de Amerikanen 's morgens op weg waren naar Schijndel hadden Duitse troepen, vanuit Wijbosch, Eerde weer ingenomen en bedreigden de Corridor. Ondertussen had het 2e baltaljon, dat in Veghel was achtergebleven, de handen vol aan een Duitse aanval uit oostelijke richting.
Het 1e bataljon ging langs de spoorlijn naar Eerde, terwijl het 3e bataljon via de Coevering vanuit zuidelijke richting naar het dorp terugkeerde.  Er werden felle gevechten geleverd, voordat de Duitse patrouilles in Eerde zich overgaven.
   
  Zaterdag 23 september 1944

WACO glider met Jeep
In Veghel probeerden de Duitse troepen nog de hele dag om de bruggen te veroveren. Het 2e bataljon van het 501ste Parachute Infanterie Regiment, dat Veghel verdedigde, kreeg versterking van het 506e Regiment en van het 327ste Glider Infanterie Regiment. Deze waren op de heide tussen Sint-Oedenrode en Son geland in WACO zweefvliegtuigen, waarin zij jeeps en  anti-tankgeschut hadden meegebracht. De Duitse aanval kon worden afgeslagen.
In Eerde was het die dag vrij rustig. Er werd een krijgsgevangenenkamp ingericht op de plaats waar nu de Petrus en Paulusschool staat.
   
  Zondag 24 september 1944

Gilbert L. Astin
Omdat het 327ste Glider Infanterie Regiment de posities in Veghel had overgenomen, trok het 2e bataljon van het 501ste Regiment via de spoorlijn naar Eerde. Bij de spoorbrug over het kanaal werden zij door de Duitsers met 88 mm kanonnen beschoten. Veel mannen werden gedood of verwond.
Het 907e Glider Veldartillerie Bataljon dat de dag ervoor met gliders was geland, kwam het 501ste Regiment in Eerde ondersteunen met hun 105 mm houwitsers. Ze waren net op tijd, want die dag vielen de Duitsers op meerdere fronten de Corridor aan. Het Fallschirm Regiment van Von der Heydte viel vanuit de zandduinen Eerde aan met ongeveer 200 man en een aantal tanks. Toen zij werden opgemerkt door de Amerikanen begon het gevecht. Kogels en granaten vlogen door het dorp. De kerk en de molen werden zwaar beschadigd. Een vrachtauto met munitie explodeerde na een voltreffer met een granaat, waarbij veel Amerikanen werden gedood of verwond.
In Eerde waren Engelse tanks aangekomen. Nog voordat zij positie konden kiezen werden drie daarvan door Duits granaatvuur vernietigd, waarbij de meeste bemanningleden een gruwelijke dood stierven.
Klik hier en lees over het leven van Gilbert Astin, chauffeur van de tank die werd uitgeschakeld bij de molen.
De Engelsen weigerden nog meer tanks in te zetten, voordat de Duitsers uit de zandduinen waren verjaagd. Na hevige gevechten, waarbij de Amerikanen met ware heldenmoed de Duitsers te lijf gingen, werden de zandduinen gezuiverd.
Terwijl het het Regiment van Von der Heydte het Geronimo Regiment  aanviel trok het bataljon van Majoor Jungwirth, via de Coevering, naar de Corridor, waar het hen lukte om de verkeersader af te snijden. De Duitsers namen posities in bij buurtschap Logtenburg. Dit was, na alle eerdere vertragingen, rampzalig voor Operatie Market Garden.

   
  Maandag 25 september 1944

Om de geallieerde opmars nog meer te vertragen, wilden de Duitsers de kanaalbrug bij Veghel vernietigen. Daar kwam niets van terecht, want zij werden van alle kanten aangevallen door de Amerikanen en Engelsen. De hele dag werd er gevochten bij Logtenburg. Toen de avond viel was de Corridor weer heroverd, maar de Duitsers zaten er nog.
Omdat zij vrijwel omsingeld waren konden de Duitsers niets anders doen dan proberen te ontsnappen. Dat lukte hen in de nacht en zij konden zelfs hun 88 mm kanonnen meenemen naar Schijndel.

   
  Dinsdag 26 september 1944

De geallieerden waren de Duitse aanvallen spuugzat en besloten om hen definitief uit te schakelen. De Duitsers hadden zich ingegraven in het gebied tussen Schijndel, Eerde en Sint-Oedenrode. Zij hadden veel verliezen geleden en werden vrij eenvoudig door de Amerikanen en Engelsen overmeesterd. De groep die had weten te ontkomen naar Schijndel kon weinig kwaad meer doen en de Corridor was definitief open.

Bronnen:
-  Brabant Bevrijd, Diddens / Swarts
-  Diegenen uit de Eerde,
   R. Verberk - Gloudemans, A v.d. Burgt
-  Molen in de frontlinie, E. Janssen
-  Mondelinge overlevering